Paua Shell

Hiep hiep hoera! Mijn lieve moeder is vandaag jarig. Als cadeautje heb ik een ring meegenomen uit Thailand. Hij is zilver en heeft vier stengeltjes met als uiteinde een ovaal stukje Paua Shell.Deze schelp komt uit Nieuw-Zeeland en heeft felle kleuren met een mooie parelmoerglans. Toen ik hem kocht kreeg ik er een briefje bij:

"This shell has been revered by the ancient tribes throughout the world as a magical gift from the sea. Stimulates fertility of both mind and the body, intuition, sensitivity, imagination and adaptability. It symbolizes peace, tranquility, joy, fun and happiness, giving energy and vitality when necessary."

Als ik dat briefje mag geloven is mijn moeder straks super vruchtbaar in alle mogelijke manieren. Leuk op je 53e.. :)

Jetlag..

Het is inmiddels alweer vier dagen geleden dat ik terug ben van Thailand, maar ik heb gewoon nog steeds last van een jetlag. In Thailand is het zes uurtjes later en toen ik op donderdagavond 19.30 voet zette op Nederlandse bodem, had ik dus het gevoel dat het al midden in de nacht was. Om mijn jetlag proberen tegen te gaan, heb ik mijn naar bed gaan nog tot 22.30 weten te strekken. Nu ben ik zo moe dat ik zeker tot de volgende dag 10.00 doorslaap, dacht ik.. Helaas werd ik om 04.00 wakker en heb toen vervolgens een beetje in bed gelegen tot het een schappelijke tijd was om op te staan. Tot grote ergernis van een 'ik wil uitslapen' vriendje, was ik het weekend ook al weer vroeg op de been. En vanochtend was het ook weer raak, 06.55 gaf de wekker aan toen ik wakker werd. Nu zal het best lekker zijn om zo vroeg wakker te worden als je op tijd naar je werk moet. Maar dat is bij mij helaas niet het geval. Ben net terug van mijn backpackmaand en moet nu op zoek naar werk. Is 07.00 te vroeg om bedrijven te gaan bellen...?!

Time for recovery: AHA fruitzuur

Vijf weken lang met je rugzak de wereld verkennen is erg leuk maar killing voor je huid en haar. Vooral het zwemmen in het zoute zee water en vervolgens weer opdrogen in zon hebben een groot aandeel in mijn slecht uitziende huid. Tijd om het enigszins te herstellen. 

Voor mijn gezicht heb ik eerst een AHA peeling gedaan gevolgd door een AHA maskertje. Ik heb ze allebei bij de schoonheidssalon Gilda Skola in Zweden gekocht. De peeling en het masker bevatten allebei Alfa-hydroxuzuren. (Engels: Aplha Hyrdroxy Acids ->AHA) Dat zijn natuurlijke, plantaardige fruitzuren zoals bijvoorbeeld appel- en citroenzuur. Het fruitzuur stimuleert de natuurlijke vernieuwing van je huid. Dode huidcellen worden ermee verwijderd waardoor je huid weer diepgereinigd is. Bij een aantal schoonheidssalons bieden ze AHA-fruitzuur behandelingen aan. Bij deze behandelingen gebruiken ze een hoge concentratie aan fruitzuur waardoor je huid iets dunner wordt gemaakt en fijne lijntjes vervagen. In de peeling gel en het masker dat ik gebruik zit echter maar een heel laag percentage (5%) aan fruitzuur in, waardoor het minder heftig is dan de behandelingen die schoonheidssalons aanbieden.


Ik ga proberen voorlopig even wekelijks een AHA maskertje aan te brengen. Hopelijk heb ik binnenkort dan weer een gladde, egale huid.

This is it..

Zittend op Bangkok Airport, ga ik nu mijn laatste backpack blog schrijven. Gisteren moesten we nog de hele dag in Bangkok doorgebrengen. En omdat deze stad niet echt onze favoriet is, besloten we nog even veel leuke dingen te ondernemen. We zijn naar een fish spa geweest, voor een fish massage. En dan worden er gelukkig geen vissen over je lichaam heen gerold, maar stop je je voeten in een tank waar er vervolgens allemaal kleine visjes aan je voeten gaan knabbelen. Het schijnt erg relaxend te zijn, maar ik vond het vooral erg kriebelen.
's Avonds hebben we

Shark hunt!

En terwijl iedereen nog even lekker een keertje in zijn bedje omdraaiden, ging bij ons de wekker en gaf mijn telefoon 06.15 aan. Tijd om op te staan want vandaag gaan we snorkelen met haaien! Blijkbaar was dit voor anderen óf te vroeg óf te uitdagend, want Nanny en ik waren de enige die meegingen op deze haaienjacht. Onder begeleiding van een Thaise guide, gingen we met een long tail boot naar Shark Bay. Terwijl het zonnetje nog maar net was opgekomen, sprongen wij gewapend met ons snorkelset de zee in. De Thai zwom met ons mee op zoek naar haaien. En wij zwemmen en zwemmen en zwemmen. Best vermoeiend zo op de vroege ochtend zonder ontbijt in je maag. Bij onze tour zat eigenlijk een ontbijtje inbegrepen maar leer Thailand kennen, op de boot ontbrak natuurlijk ieder spoor van het beloofde fresh fruit. Na een half uur gezwommen te hebben, hadden we nog steeds geen haai gezien dus gingen we de boot weer in en voeren we naar een ander punt. Even bijkomen, want mijn snorkel functioneerde niet optimaal waardoor ik bij iedere ademhaling een slok zeewater binnen kreeg. Mijn respect voor mensen met astma is inmiddels immens toegenomen. Die beperkte luchttoevoer die je krijgt als je ademhaalt door een pijpje is vermoeiend en benauwend.

Bij de 2e stop, was ik bang dat het weer op een teleurstelling zou uitdraaien omdat we de eerste minuten weer in het water rondspartelden zonder enig spoor van een haai. Tot dat onze guide in een keer vooruit wees en ik op ongeveer vier meter afstand een zwartpunthaai voorbij zag zwemmen. Het was precies zoals in de film, weliswaar zonder de dreigende muziek op de achtergrond, maar minstens zo angstaanjagend. Het moment dat ik hem in het vizier kreeg

Full moon party Koh Phangan

Het is even geleden, maar hier is weer een update. We zijn de afgelopen vijf dagen op Koh Phangan geweest. Eens per maand is hier de beroemde (of misschien wel beruchte) full moon party. Het hele strand is dan afgeladen met feestende toeristen die door dansen tot de volle maan plaats maakt voor de opgaande zon. Omdat het zo populair is, hebben alle resorts als regel dat je minstens vijf dagen van hun accomodatie gebruik moet maken. Het eiland is dus vijf dagen lang dichtbevolkt. Je hebt dan ook al pre-pre-pre-pre full moon party's, maar daar heb wij geen deel aan genomen omdat we zo ontzettend moe waren van al het reizen.

Op de boot zonder zitplaatsen..

.. ga je maar uit pure ellende op je backpack slapen..

De avond voor de full moon namen we toch alvast een kijkje op het strand en dit is wat we zagen:

Laatste week..

Even snel een kort berichtje vanuit Koh Phangan want ik word hier weggeblazen door de airco. Dat is echt een nadeel hier. Buiten is het kleffig en warm en als je een winkel binnen loopt (waar je altijd eerst je schoenen moet uittrekken) dan kom je in een soort vrieskist terecht waarbij je lippen na vijf minuten blauw uitslaan, zo koud.

Vandaag hadden we eens een vlotte reis voor de verandering. Ja nou ja, we moesten nog wel een uurtje of anderhalf wachten voor de ferry maar dat is een peuleschil in vergelijking met wat we inmiddels gewend zijn.

Reis, reizen en nog eens rijst

Ik ben helemaal tot rust gekomen! We zaten namelijk vast in het saaiste dorpje in Thailand dus konden niets anders doen dan.. niks doen.. We waren zondag vanaf Koh Phi Phi naar het plaatsje Krabi op het Thaise vaste land gevaren zodat we vanaf daar naar de oostkust van Thailand kunnen. Helaas in Krabi aangekomen zitten alle bussen naar het oosten tot de volgende middag vol. We waren dus genoodzaakt onze dag in Krabi te spenderen dus gingen we op zoek naar iets eetbaars. Naast 'restaurantjes' waar het eten (rijst + vlees) in een vitrine ligt die midden op de stoep staat, vonden we een bakkerij ergens in een zijstraat verscholen. Wij blij want wij denken brood te hebben gevonden maar nee, ook hier serveerden ze alleen rijst.. en taartjes. Dus op naar de 7-11. Een supermarktje dat 7-11 heet met de simpele reden dat het open is van 7 uur in de ochtend tot 11 uur 's avonds. Echter hier in Thailand is hij gewoon tot ergens midden in de nacht geopend. Je kunt hier helaas geen groente of fruit kopen, maar voornamelijk cake, koek, chips en bamisoepjes die je door middel van de beschikbare waterkoker gelijk kunt klaarmaken en verder kun je er whitening bodylotion en deodorant verkrijgen. Het schoonheidsideaal is een lelieblank huidje (en blijkbaar ook oksels..)

Zand, strand en zout water

Na een vermoeiende nacht te hebben gehad..: bungalow plakkerig en warm dus met ventilator aan slapen. Om 02.00 wakker worden, want het is koud, ventilator uit. Om 03.00 wakker worden want ik hoor muggen, dus snel insmeren met anti-muggenspul. Om 03.30 wakker van geluiden op het dak, ik vermoed apen. Om 04.00 wakker door extreem herrie makende krekels. Om 04.30 wakker worden door een kakelende haan..

.. hebben we een heerlijke dag gehad.

We hebben vandaag een tocht gemaakt naar Koh Phi Phi Leh, Bamboo Island, Shark Point (ze garandeerden 100% kans op haaien, maar helaas geen gezien..), Maya bay en nog wat andere prachtige wit zand, aquablauw water stranden. Hier even een aantal jaloersmakende kiekjes om jullie een indruk te geven hoe zwaar we het hier hebben:

En ja we hebben toch nog even een bezoekje aan Monkey Island gebracht, maar na de ervaring van gisteren, hebben we ze alleen op veilige afstand gewonderd..

En voor de rest heb ik alleen maar gesnorkeld. Ging stukken beter dan mijn bijna stik ervaring van gisteren. Het water was zo helder en er zwommen zoveel prachtige vissen. Super gaaf!

Morgen pakken we de ferry naar Krabi, verblijven daar een dagje en gaan dan richting de Oostkust waar nog meer prachtige eilandjes zijn.

Monkey business

Gegroet allemaal vanuit Koh Phi Phi! Vanochtend zijn we met de ferry van Phuket naar Koh Phi Phi gegaan. De ferry zou om 08.30 vertrekken, maar vertrok natuurlijk pas om 09.00 weg. En hij zou er 1,5 uur over doen maar dat werd uiteraard 2 uur. Maar goed, daar kijk ik al niet meer van op. De boot zat tot de nok toe vol, dus moesten we buiten op het dek zitten. Vonden we helemaal niet erg. Lekker in het ochtendzonnetje met een koel briesje. En toen er ook wat druppeltjes zeewater opspatten, was dat ook nog heerlijk. Totdat er hele golven het dek op sloegen en wij zeiknat waren. Dus vluchtten we naar binnen.

Happy Chinese New Year!

Even een kort berichtje vanuit ons uber relaxte guesthouse. Dit kun je eigenlijk geen guesthouse meer noemen, zo super is het! Ik heb net even een filmpje gekeken in de 'woonkamer' (keuze uit meer dan 400 splinternieuwe dvd's) en nu zit ik even op het gratis internet in de 'studeerkamer'.

En zo meteen heerlijk slapen in een schoon bed in plaats van in mijn Donald Duck lakenzak. Ik sleep al 2,5 week een oud Donald Duck dekbedovertrek mee zodat ik niet op de vieze matrassen en onder de vieze lakens hoef te slapen. Maar vanavond blijft hij lekker in mijn backpack.

We gaan zo slapen want de wekker gaat om 07.00 omdat we met de ferry naar Koh Phi Phi gaan. En aangezien we de hele dag weer onderweg zijn geweest.. Eerst vlogen we van Penang naar het zuiden van Maleisie, Kuala Lumpur om vervolgens uit het vliegtuig te stappen, door het vliegveld te wandelen, door de paspoortcontrole te gaan, langs de imigratiedienst om vervolgens weer in precies hetzelfde vliegtuig te stappen richting Phuket (terwijl we halverwege de vlucht naar Penang konden zwaaien waar we overheen vlogen). Tja dat klinkt allemaal een beetje omslachtig.. en dat is het ook. Maar ja als je, je reis van te voren niet helemaal uitstippeld dan gebeuren deze dingen. Net zoals dat je dus in Azie rondreist terwijl het Chinees Nieuwjaar is.. En dat kan ik iedereen afraden! Als het Chinese Nieuwjaar aandringt, doe wat je maar wilt, maar ga niet, ik herhaal niet naar Azie. Trouwens, ga maar niet eens naar je afhaalchinees in de buurt. Het is namelijk een rampenplan. Het is een soort Koninginnedag, maar dan in plaats van vrolijke oranje mensen, opdringerige Aziaten. De straten zijn gevuld met mensen, auto's en scooters en alle guesthouses zitten vol, en stel ze hebben nog een plek, dan rekenen ze er extra geld voor.

Dit Chinese Nieuwjaar is nog gekker dan onze Kerst, Oud&Nieuw en Pasen tegelijk. Sterker nog, het is nog gekker dan Nederland die 2e is geworden op het WK2010!

Weltrusten! x

Laatste bericht uit Maleisie

Ditmaal even een kort berichtje vanuit het eiland Penang. Ja, echt een kort berichte.. Ik weet dat mijn afgelopen verhaal 4 A4tjes vulde, maar nu houd ik het echt kort. Heb ook eigenlijk niet veel te melden want de afgelopen twee dagen heb we alleen maar lekker geluierd op het strand en ben ik bruin en Nanny rood geworden;-) Vraag me niet hoe ze het doet, want ik heb Nanny nog nooit verbrand gezien maar ze ziet eruit als een flink doorgebakken kreeftje.

En nu.. rust!

Nou houd jullie vast! Zet je leesbrilletje op want er komt weer een verhaal aan...



Kuala Lumpur

Terwijl iedereen nog in dromenland was, ging bij Nanny en mij de wekker al vroeg af afgelopen zaterdag. We hadden namelijk een lange reis voor de boeg van Kuala Lumpur naar de Cameron Highlands. En hoewel het metrosysteem van KL super simpel is en we de hele vrijdag door KL waren getrokken met de metro, is de busdienst onbegrijpelijk! Er zijn vier grote busstations in KL. Dus wij van te voren opgezocht en opgeschreven vanaf welke we de bus naar Cameron Highlands konden pakken. Om 8.30 stappen we in de taxi en laten hem lezen waar we heen moeten. 'How much?' vraag ik. En hij antwoord dat hij ons voor 10 RM wilt brengen. Wij geen idee hoe ver het eigenlijk rijden is, dus we keuren het goed. Na drie minuutjes gereden te hebben zet hij ons af. En dan of twee manieren: hij zet ons af bij het busstation en zet ons af met geld, want op de teller staat 4 Maleise Riggit (4 RM = 1 euro) en hij heeft ons ook naar het verkeerde busstation gebracht. Maar daar komen we pas achter als hij al is weggereden..

Ricky

Reizen is leuk en gaaf en spannend maar wel zwaar als je allerliefste ver weg in Nederland zit... Ricky ik mis je!!! xxxxxxxxx hvj

What doesn't kill you, makes you stronger...

What doesn't kill you, makes you stronger gaat hier wel heel letterlijk op! Wat een dag hebben Nanny en ik gisteren gehad zeg. Om 15.30 pakten we het vliegtuig naar Kuala Lumpur en we kwamen daar rond 20.00 aan. Met onze backpack op de rug begon onze tocht vanaf het vliegveld naar de stad. Na een bus, trein en metro kwamen we eindelijk aan in het gedeelte China Town. Want dat schijnt de 'place to be' te zijn voor backpackers in Kuala Lumpur en er zijn dus veel guesthouses. Daar lopen we om 11 uur 's avonds als twee vermoeide, bezwete pakezels opzoek naar een plek om te slapen.

En we gaan nog niet naar huis.. en ook niet naar Maleisie..

... grapje! Het was serieus bijna niet doorgegaan maar last minute hebben we het toch kunnen regelen. Hierbij werd ons geduld en doorzettingsvermoegen weer flink op de proef gesteld..

Gisteren gingen we rond 9.30 naar ons favoriete internetcafe. Een cafe met goede, snelle computers en grote leren stoelen. Maar hij was dicht.. Even ontbeten en nog een keer proberen en hij was nog steeds dicht.. Dus begon onze zoektocht naar een ander internetcafe. Het 1e cafe dat we vonden had helaas geen mooie computer maar van die oude vieze beeldschermen uit het jaar '90. Zo eentje met een kont! Wij een poging gewaagd om vanaf deze computers ons ticket te boeken, maar de pagina kon niet goed worden geopend. Dus onze zoektocht ging verder. Aangekomen in cafe nummer 2, waar ze prachtige flatscreens hadden en waarop de deur stond vermeld: high speed internet. Wij gelukkig, maar dat gevoel vervloog al snel toen we eenmaal achter de computers zaten en het bleek dat hij 2 minuten erover deed om een pagina te laden! Na 5 minuten gaf ik het op en vertelde de eigenaar dat het te traag was en we wilden afrekenen. Voor deze 5 minuten op 1 website moesten we 2000 Kip betalen. Ik 1000 op de tafel gelegd en gezegd dat ik alleen 1000 betaal omdat het internet te traag is. De jongeman kijkt verbijsterd en vanuit achteren komt een vrouw lopen en begint tegen ons te schreeuwen dat we 2000 moeten betalen. Wij lopen weg terwijl ze ons uitscheld. Tjaa.. we hebben het hier over 10 cent maar goed het gaat om het principe!
Ons humeur staat intussen op onweer en we gaan opzoek naar een ander cafe, we komen nu in een cafe met redelijke computer, die redelijk snel zijn. Dus wij gaan het ticket boeken. Allllle gegevens ingevuld en uiteindelijk zegt de site: sorry maar je credit card wordt niet geaccepteerd.. Wat?! Wij nog een poging wagen.. en nog een! Maar de website blijft hetzelfde zeggen. Voor een seconde flitst er een beeld door mijn hoofd waarbij ik mezelf vast zie zitten in dit stoffige, saaie dorp voor de rest van mijn leven...

En we gaan nog niet naar huis.. maar ook niet meer naar Vietnam!

Daar ben ik weer! Nanny en ik hebben echt helemaal niks te doen dus duiken we het internet cafe maar weer in. Ik zit hier met mijn legging, met daarover harembroek en een vest want het is hier koud. Vandaag heeft er de hele dag een grote dikke grijze wolk in de lucht gehangen. Dus ons uitstapje naar de oh zo fantastisch mooie gouden tempel viel erg tegen. Want zonder zon is hij niet goud, maar vies geel met smoezelige bruine plekken. Dus om de rest van de tijd te doden dachten we: laten we voor de grap even kijken of het mogelijk is om het geld voor ons ticket naar Vietnam terug te krijgen. Wij een formulier ingevuld en opgestuurd en zowaar kregen we net het heugelijke nieuws dat we het gehele bedrag terug krijgen! En met dat geld gaan we een enkeltje Maleisie boeken!
Helaas kunnen we ons ticket van Vietnam naar Bangkok niet meer terug krijgen maar dat maakt niet uit want we wilden toch al niet meer naar Bangkok. Nu kunnen we vanaf Maleisie sneller naar het zuiden van Thailand: de eilanden!

Zo chagrijnig als ik vanmiddag was, zo blij ben ik nu weer want ik zag eigenlijk al een beetje op naar onze trip naar Vietnam omdat we van meerdere backpackers hebben gehoord dat ze er met mutsen en fleecetruien rondliepen voor de kou. Aangezien Nanny en ik eigenlijk al best baalden dat we nog geen goudbruine teint hebben en maar 1 lange broek en 1 vest bij ons hebben, zijn we erg in onze nopjes dat we ons ticket konden cancelen.

Hier even wat beeldmateriaal om jullie een indruk te geven waarin we ons binnenkort begeven:

En we gaan nog niet naar huis...

... nog lange niet, nog lange niet. En we gaan nog niet naar huis... want we kunnen geen visum krijgen! Blijkbaar is het Chinese nieuwjaar aangebroken en is de Vietnamese ambassade dicht voor tien(!) dagen.. We kunnen nu dus geen visum regelen en onze vlucht gaat al over twee dagen.. Wat nu te doen? Het erop gokken en straks daar aankomen en het land misschien niet binnenmogen? Of niet gaan en al het geld van onze ticket weggooien en dus Vietnam niet bezoeken?

Keuzes, keuzes, keuzes..

Het weer hier in Vientiane maakt ons humeur er al niet beter op, want het is hier ontzettend bewolkt en we vinden het hier stom! We willen hier weg..

We hebben ook nog een vlucht vanuit Vietnam naar Bangkok. Maarrr we weten dus niet of we wel naar Vietnam kunnen en eigenlijk willen we ook niet meer naar Bangkok.

De vluchten annuleren is geen optie dus stel we kunnen ze niet nemen, is het een hoop weggegooid geld en we hebben ook geen alternatief reisplan..

Papa, kom je me ophalen alsjeblieft...?