Kappersbezoek

Heb sinds ik terug ben van mijn backpack reis, een stuk droog touw op mijn hoofd. Danku zon, danku zee en danku backpack die het niet mogelijk maakt om al mijn haarzooi mee te slepen. En het voelt dan niet alleen ontzettend droog, stug en onhandelbaar aan. Je ziet ook nog eens aan het uiteinde van ieder haartje een wit, gespleten haarpunt. Tijd om de schaar erin te zetten, dus vandaag naar de kapper. En dat is best een gevoelig iets. Ik zal nooit zomaar de eerste de beste kapperszaak ingaan. Ik heb één adres waar ik altijd heen ga en me dan laat knippen door de eigenaar.

VOOR                         NA

In het verleden was ik minder kieskeurig, hetgeen een aantal keer tot dikke tranen heeft geleid. En ik weet niet precies wat ik in vredesnaam in mijn hoofd haalde, maar op mijn 12e bedacht ik me dat het wel leuk zou zijn om mijn haar jongetjeskort te knippen. Was toen mode.. Ik had uit de Fancy een plaatje meegenomen en liet het zo knippen. Heb het ongeveer twee jaar zo gehad, versierd met klipjes en gel. Die keuze heeft ervoor gezorgd dat ik nu al tien jaar bezig ben om het lang te laten groeien. En ja, ik weet dat het beter is om regelmatig naar de kapper te gaan maar wat vind ik het naar. "Zoveel?" piepte ik dan ook toen de kapper me de 4 cm liet zien die eraf moest. "Ik kan er ook minder afhalen, maar dan is het nog steeds dood en zit je hier volgende week weer in de stoel" En dus ging de schaar erin. Het is best beschamend als je kapper op een gegeven moment in de lach schiet als hij de dode sprieten die je haar moet voorstellen, ziet. Heb het overleefd en ik moet toegeven dat het er een stuk beter uitziet.